PSALMEN
Deze pagina is gemaakt door
www.bobru.nl

PSALM 42


Strijd van het geloof tegen het gevoel
(Het verlangen naar God ...)

Er zijn momenten in het leven waar God heel ver weg lijkt....
Je merkt weinig van Gods Aanwezigheid in je leven.....
Momenten van eenzaamheid, terwijl je eigenlijk weet dat God vlakbij is.

De bekende Engelse Bijbeluitlegger Matthew Henry beschrijft psalm 42
als een strijd van het geloof tegen je gevoel.
Het gevoel van eenzaamheid
doet de dichter verlangen naar de bijeenkomst in Gods huis :
" Wanneer zal ik ingaan, en voor Gods aangezicht verschijnen ? "
 Maar het geloof zegt dan tot zijn gevoel :
" Wat buigt gij u neder, o mijn ziel en wat zijt gij onrustig in mij? Hoop op God "

Het verlangen, de heimwee is zo sterk
dat de dichter het voorbeeld gebruikt
van een hert dat schreeuwt naar de waterstromen. (vers 2)
Niet zo verwonderlijk,
 want de dichter is ver van huis.
Hij is in het land van de Jordaan, en Hermon, uit het klein gebergte. 
(vers 7)


Daar zijn de herten die in de hitte
de waterstromen opzochten om te drinken.
Water is leven....
Zo verlangt de ziel van de dichter naar de HEERE,
want de HEERE is eeuwig leven.
In vers 3 staat dan ook
" Mijn ziel dorst naar de God, naar de levende God "


 

In Johannes 4 vers 14 zegt Jezus
tegen de Samaritaanse vrouw:

" Maar zo wie gedronken zal hebben van het water, dat Ik hem geven zal,
die zal in eeuwigheid niet dorsten;
maar het water, dat Ik hem zal geven,zal in hem worden een fontein van water,
springende tot in het eeuwige leven"

JEZUS is het Levende Water.

Daarom wil de dichter bij de HEERE zijn.
Daarom verlangt de dichter om voor Gods aangezicht te verschijnen.
Bij God is leven en zonder God is er geen leven....
En op dit moment heeft de dichter geen leven.....
God waar bent U ?
En zijn tegenstanders zeggen dat nog eens extra tegen hem :
" waar is uw God ? "
Dat doen ze op zo'n manier dat de dichter het voelt
als een doodsteek in zijn beenderen.
Niet zo maar even, maar de ganse dag wordt hij gehoond:
Waar is uw God ? ( vers 11 )

Het is dan toch niet zo verwonderlijk
dat de dichter schreeuwt om Gods hulp en aanwezigheid
Dat de dichter het gevoel heeft overspoeld te worden...
" De afgrond roept tot de afgrond, bij het gedruis Uwer watergoten;
al Uw baren en Uw golven zijn over mij heengegaan " (vers 8)

Wat een strijd....
Een strijd van het gevoel tegen het geloof...
Alleen.. zonder God... met tegenstanders die je ziel raken !!
Kon hij maar naar Gods huis gaan.
Daar zijn anderen die met hem de HEERE loven en prijzen
" ik placht (ben gewend) heen te gaan onder de schare,
en met hen te treden naar Gods huis met een stem van vreugdegezang en lof,
onder de feesthoudende menigte " (vers 5)
Wat een verschil.....

En waar moet je je dan door laten leiden?
Het gevoel dat zoveel onrust geeft.
Het geloof dat op God vertrouwt.
De dichter spreekt zichzelf vanuit het geloof toe:
" Hoop op God,
want ik zal Hem nog loven voor de verlossingen Zijns aangezichts " (vers 6)

" Ik zal zeggen tot God :
Mijn Steenrots ! waarom vergeet Gij mij ? " (vers 10)

Dit zijn de antwoorden van het geloof.
God wil altijd bij ons zijn.
Zelfs tot in de dood !!
Hij wil ons brengen in Zijn koninkrijk,
want Hij is de Levende God.
De dichter vertelt dat ons in vers 9:
" Maar de HEERE zal des daags Zijn goedertierenheid gebieden,
en des nachts zal Zijn lied bij mij zijn;
het gebed tot de God mijns levens "

Aan het eind van de psalm wint het geloof het van het gevoel :
" Hoop op God, want ik zal Hem nog loven;
Hij is de menigvuldige verlossing mijns aangezichts, en mijn God " (vers 12)

Wat in psalm 42 steeds weer naar voren komt,
is de vraag " Waar is uw God " ?
In het Nieuwe Testament werd die vraag ook aan de Heere Jezus gesteld,
toen Hij aan het kruis hing :
" Hij heeft op God betrouwd; dat Hij Hem nu verlosse,
indien Hij Hem wil wel, want Hij heeft gezegd: Ik ben Gods Zoon "
( MattheŁs 27 vers 43 )

En juist Jezus, die zonder zonde is, die Gods wet heeft volbracht,
werd verlaten door God.
ELI, ELI, LAMA SABACHTHANI !
dat is : Mijn God ! Mijn God ! Waarom hebt Gij Mij verlaten !
( MattheŁs 27 vers 46 )


Waarom werd de dichter van psalm 42 niet door God verlaten ?
 Waarom mogen en kunnen wij wel op Gods Aanwezigheid vertrouwen ?

En waarom is Jezus wel verlaten door God ?
Om ons het eeuwige leven te geven !!
De dood wordt door het onschuldig sterven van Jezus overwonnen.
Jezus neemt onze plaats in.
" De straf , die ons de vrede aanbrengt, was op Hem " ( Jesaja 53 vers 5 )

Daarom kan de dichter, maar ook wij tegen onze ziel zeggen :

"Wat buigt u neder, o mijn ziel ! en wat zijt gij onrustig in mij ?"
Of zoals Augustinus (354-430) het uitriep :
"
Onrustig is ons hart, totdat het rust vindt in U "

Het wezen van de mens is "verlangen"
en dat zal altijd blijven als de rust( de vrede)  niet bij  God wordt gezocht.

Heeft u al rust gevonden in Jezus Christus ?

" En de vrede Gods, die alle verstand te boven gaat,
zal uw harten en uw zinnen bewaren in Christus Jezus "
(Filippensen 4 vers 7)

 


 

BoBru 01112004