PSALMEN
Deze pagina is gemaakt door
www.bobru.nl

PSALM 90


Gij zijt mijn God;
mijn tijden zijn in Uw Hand.

Deze psalm van Mozes is waarschijnlijk gemaakt in de woestijntijd van het volk IsraŽl.
Tijdens de reis vanuit het slavenhuis Egypte naar het beloofde land Kanašn
mopperde en klaagde het volk IsraŽl en kwam zelfs in opstand tegen God.
De God die het volk had bevrijd uit de hand van de farao.
De God die met hen meeging... die hen eten en drinken gaf....die hen het leven gaf...
Gods toorn ( heilige boosheid ) over hen volgt dan ...
De IsraŽlieten van 20 jaar en ouder zullen het land Kanašn niet binnen gaan.
Zo zal de reis van Egypte naar IsraŽl 40 jaar duren
en weten velen dat zij in de woestijn zullen sterven.
Wat moet je met zo'n toekomst ?
Hoe leef je verder als de dood dichterbij komt ?
Wat doe je als je weet dat je leven op aarde niet eeuwig is ?
Mozes geeft in Psalm 90 antwoord op deze vragen van tijd en eeuwigheid !!!
Of misschien beter gezegd :
" Op onze vragen over onze tijd op deze aarde en Gods Eeuwigheid. "

Om duidelijk te maken wat onze plaats isin deze wereld
 geeft Mozes het verschil aan tussen God en de mensen.
De mens is kwetsbaar, de mens is vergankelijk (vergaat), de mens sterft...

God is de Eeuwige.
Niet alleen in de dagen van Mozes...
Niet alleen in de dagen van de Heere Jezus Christus....
Niet alleen in de dagen van onze opa's en oma's, vaders en moeders .....
God is de Eeuwige ook in onze dagen....
God is de Eeuwige ook in de dagen van onze (klein)kinderen.

Hij heeft deze wereld gemaakt ..
Voordat de bergen er waren, was Hij er al ...(vers 2)
En dat is niet iets uit een ver verleden, want van eeuwigheid tot eeuwigheid zijt Gij God .
Dat is vandaag, is nu , is heden !!!

De mens zal terugkeren daar waar hij/zij vandaan kwam.
Dat is het stof der aarde van waaruit de HEERE de mens gemaakt heeft
en hem toen Zijn Adem heeft gegeven. (Genesis 2 vers 7)

Wij lijken heel wat...en we denken dat we heel wat zijn ...
Maar het stelt niets voor. De mens is als het gras ( vers 5 en 6 )
Natuurlijk we kunnen "oud " worden. Mozes zegt daarvan in vers 10:
" zeventig jaren of zo wij sterk zijn tachtig. "
Maar uiteindelijk is er alleen maar moeite en verdriet en komt de dood toch weer te snel en onverwachts.

Dat is wat Mozes steeds weer tegenkwam in de woestijn.
De weg van Egypte naar " het Beloofde Land Kanašn " was ook een weg van graven.

Maar de weg van Egypte van Kanašn was ook de weg van Gods Aanwezigheid.
Overdag door de wolkkolom en 's nachts door de vuurkolom.
Daarom begint psalm 90 met :
HEERE! Gij zijt ons geweest een Toevlucht van geslacht tot geslacht. (vers 1)

Bij al het verdriet dat ontstaat uit onze eigen sterfelijkheid
kunnen wij troost putten uit Gods onsterfelijkheid

Matthew Henry

En dat is wat Mozes ons wil zeggen in psalm 90.
We kunnen de dingen die we zien met onze ogen, die we horen met onze oren niet altijd begrijpen...
We kunnen God niet volgen met ons menselijk verstand...
We kunnen God niet narekenen of erger we kunnen God er niet op afrekenen !!!
En dat is iets wat veel mensen nu juist wel doen.
Mozes probeert in psalm 90 duidelijk te maken
waarom dat niet kan en niet mag !!!
Hij gebruikt daarvoor " de tijd "
Duizend jaren zijn in Uw ogen als de dag van gisteren,
ja zelfs als een nachtwake -3 uur- (vers 4)
Gij overstroomt  hen; zij zijn gelijk een slaap (vers 5 )
Wat een verschil met Gods Eeuwigheid.
De tijd vliegt door je handen... We komen altijd tijd tekort....
en dan blijkt duizend jaar als de dag van gisteren te zijn.

Wij kunnen God niet narekenen en ter verantwoording roepen.
Wij kunnen beter bidden : 
"Leer ons alzo onze dagen te tellen, dat wij een wijs hart bekomen." (vers 12)
Wat vinden wij nu belangrijk in ons leven ?
Hoe gaan we met onze tijd om ?
Dat moeten we ons afvragen, als we weten dat ons leven op deze aarde niet eeuwig is !!
Vele psalmdichters wisten hiervan :

Leer HEERE ! Uw weg; ik zal in Uw Waarheid wandelen
(psalm 86 vers 11)
HEERE, maak mij Uw wegen bekend, leer mij Uw paden
(psalm 25 vers 4)

Zijn dat ook onze gebeden ?
HEERE, leer ons om te gaan met de dagen, de tijd die wij van U hebben gekregen !!
Zo mogen en kunnen we ons leven " wandelen met de HEERE "
Makkelijk is dat niet.....
Onze verkeerde invulling van tijd, onze heimelijke zonden
die op de bodem van ons hart liggen, vragen om een oordeel...
vragen om Gods toorn.
Mozes weet dat van zichzelf en hij schrijft dat dan ook eerlijk op in de verzen 7,8,9 en 11.
Wat nu ? Kijk naar Mozes: "Keer weder HEERE ? tot hoe lange ?
en het berouwe U over Uw knechten. (vers 13)
Maar hoe kan de Eeuwige God de vergankelijke mens ontmoeten ?

Op Gogoltha kruist de Eeuwigheid de vergankelijkheid.
Toen Jezus Christus aan het kruis van Gogoltha stierf,
werd (is) de dood overwonnen. Gods toorn kwam over Hem.
In Jezus Christus, door Jezus Christus, met Jezus Christus
(
Zijn Naam is ImmanuŽl; dat is God met ons )
zijn mijn zonden vergeven en kan ik voor Gods Aangezicht verschijnen
als mijn leven hier op aarde voorbij is.
Dan zal ik juichen voor Gods troon al de dagen van mijn (eeuwig) leven.
Verzadig ons in de morgenstond met Uw goedertierenheid;
zo zullen wij juichen, en verblijd zijn in al onze dagen. (vers 14)

Al onze tranen (verdriet en pijn) zullen dan van onze ogen afgewist worden...
De moeilijke (kwade) dagen worden veranderd in blijde dagen ( vers 15)
Wat een vooruitzicht. Wat een toekomst
Gods werk (genade door de Heere Jezus Christus)
en Gods Heerlijkheid mogen en moeten wij laten zien aan anderen ( vers 16)
Dat kunnen wij niet vanuit onszelf, want w
e zullen nog vaak " vallen ."
maar we mogen weten en ervaren (voelen) dat de HEERE ons steeds weer
Zijn Hand geeft om op te staan.(vers 17)
Laat ons gebed dan voortdurend zijn :
" Maar ik vertrouw op U, o HEERE !!
Ik zeg: " Gij zijt mijn God; mijn tijden zijn in Uw Hand. "
(Psalm 31 vers 15 en 16)


 

BoBru 31122004